Phaedrus

💡 In Plato’s Phaedrus, Socrates explains his criticisms of writing.

سقراط در رساله فایدروس افلاطون، انتقادات خود از نوشتار را توضیح می‌دهد.

💡 We quoted Phaedrus in a design meeting, because good speech and good software both respect the soul.

ما در یک جلسه طراحی از فایدروس نقل قول کردیم، زیرا گفتار خوب و نرم‌افزار خوب هر دو به روح احترام می‌گذارند.

💡 They talked as they wandered idly on and Phaedrus asked, “Is not the place somewhere near here where Boreas is said to have carried off Orithyia from the banks of the Ilissus?”

آنها در حالی که بی‌هدف پرسه می‌زدند، صحبت می‌کردند و فایدروس پرسید: «آیا این همان جایی نیست که گفته می‌شود بورئاس، اوریتییا را از کرانه‌های ایلیسوس ربوده است؟»

💡 A marginal note in Phaedrus inspired a thesis that outlived two laptops and a haircut.

یک یادداشت حاشیه‌ای در فایدروس الهام‌بخش تزی شد که بیش از دو لپ‌تاپ و یک مدل مو دوام آورد.

💡 In Plato’s “Phaedrus,” Socrates extols divinely inspired madness in mystics, lovers, poets and prophets; he describes these disturbances as gifts of the gods, rather than maladies.

سقراط در رساله «فایدروس» افلاطون، جنون الهام گرفته از الهامات الهی را در عارفان، عاشقان، شاعران و پیامبران ستایش می‌کند؛ او این آشفتگی‌ها را موهبت‌های خدایان می‌داند، نه بیماری.

💡 Plato’s Phaedrus makes rhetoric and love sit at the same café table, arguing over who drives whom.

فایدروس افلاطون، بلاغت و عشق را بر سر یک میز کافه به بحث می‌گذارد و نشان می‌دهد که چه کسی چه کسی را هدایت می‌کند.