pectase

💡 Green fruit contains two substances, called "pectase" and "pectose" and, by the action of the sun in ripening, these substances change into pectin which makes fruit jelly.

میوه‌های سبز حاوی دو ماده به نام‌های «پکتاز» و «پکتوز» هستند و در اثر تابش نور خورشید و رسیدن میوه، این مواد به پکتین تبدیل می‌شوند که ژله میوه را تشکیل می‌دهد.

💡 As the fruit ripens the pectase acts upon the pectose, which is insoluble in water, converting it into pectin, which is soluble.

با رسیدن میوه، پکتاز بر روی پکتوز که در آب نامحلول است، عمل می‌کند و آن را به پکتین که محلول است تبدیل می‌کند.

💡 Winemakers note that pectase activity clarifies juice by loosening the fruit’s cellular glue.

شراب‌سازان خاطرنشان می‌کنند که فعالیت پکتاز با شل کردن چسب سلولی میوه، آب آن را شفاف می‌کند.

💡 Researchers measured pectase in ripening fruit, linking texture changes to enzymatic timing.

محققان پکتاز را در میوه‌های در حال رسیدن اندازه‌گیری کردند و تغییرات بافت را به زمان‌بندی آنزیمی مرتبط دانستند.

💡 Pectose and pectase always exist in the unripe fruit.

پکتوز و پکتاز همیشه در میوه نارس وجود دارند.

💡 Early texts refer to pectase for enzymes that break down plant pectins, terms later standardized into “pectinases.”

متون اولیه به آنزیم‌هایی که پکتین‌های گیاهی را تجزیه می‌کنند، پکتاز می‌گفتند، اصطلاحاتی که بعداً به «پکتینازها» استاندارد شدند.