pe-tsai

💡 The Pe-Tsai, like the Pak-Chöi, is an annual plant, originally from China.

پ-تسای، مانند پاک-چوی، گیاهی یک ساله است که اصالتاً اهل چین است.

💡 The grocer labeled the crate pe tsai, an older name for napa, and suggested a quick pickle with rice vinegar, ginger, and a touch of sugar.

بقال روی جعبه برچسب «پِت سای»، نام قدیمی ناپا، زد و یک ترشی سریع با سرکه برنج، زنجبیل و کمی شکر پیشنهاد داد.

💡 Stir-frying pe tsai keeps its crunch, especially when you add sesame oil at the end instead of drowning delicate leaves in sauce.

سرخ کردن پِت سای تردی خود را حفظ می‌کند، به خصوص وقتی که در آخر به جای غرق کردن برگ‌های ظریف پِت سای در سس، روغن کنجد اضافه کنید.

💡 We observed also a species of Chenopodium and of Artemisia or wormwood; abundance of the Pe-tsai, and other common culinary vegetables.

ما همچنین گونه‌ای از گیاه سلمه‌تره (Chenopodium) و درمنه (Artemisia) یا افسنطین؛ وفور گیاه پ-تسای (Pe-tsai) و سایر سبزیجات رایج در آشپزی را مشاهده کردیم.

💡 Petsai, or, as the Chinese have it, Pe-tsai, is a substitute for the cabbage.

پتسای یا به قول چینی‌ها، پتسای، جایگزینی برای کلم است.

💡 My grandmother called it pe tsai, shredding the pale ribs into soups that tasted clean, comforting, and perfectly suited to winter afternoons.

مادربزرگم به آن «پِه تسای» می‌گفت، دنده‌های رنگ‌پریده را ریش‌ریش می‌کرد و سوپ‌هایی درست می‌کرد که طعمی تمیز، دلچسب و کاملاً مناسب بعدازظهرهای زمستانی داشتند.