Parrington

💡 However relations soured after Professor Parrington's team seemingly took four tons of clay rich in fossils that Professor Kermack had collected from quarries in South Wales.

با این حال، روابط پس از آن تیره شد که ظاهراً تیم پروفسور پارینگتون چهار تُن خاک رس غنی از فسیل را که پروفسور کرماک از معادن جنوب ولز جمع‌آوری کرده بود، با خود بردند.

💡 A footnote acknowledged Parrington and then politely disagreed for twenty brisk pages.

یک پاورقی از پارینگتون قدردانی کرد و سپس مودبانه مخالفت خود را برای بیست صفحه سریع اعلام کرد.

💡 "Parrington meanwhile said that the pile of mud had been left to rot and should be available for study and he had done the right thing in sharing it with his students."

«در همین حال، پارینگتون گفت که توده گل رها شده تا بپوسد و باید برای مطالعه در دسترس باشد و او با به اشتراک گذاشتن آن با دانشجویانش کار درستی انجام داده است.»

💡 Reading Parrington beside newer critics reveals how canons are negotiations, not monuments.

خواندن آثار پارینگتون در کنار منتقدان جدیدتر نشان می‌دهد که چگونه آثار اصیل، مذاکره هستند، نه یادبود.

💡 "He had apparently left a pile of four tons of clay with fossils at one of the quarries, and Parrington's team came down with a truck in 1966 and took most of it back to Cambridge."

ظاهراً او توده‌ای از چهار تُن خاک رس به همراه فسیل‌ها را در یکی از معادن جا گذاشته بود و تیم پارینگتون در سال ۱۹۶۶ با یک کامیون از آنجا پایین آمدند و بیشتر آن را به کمبریج بردند.

💡 Hotter, drier conditions make fires far more dangerous, according to Copernicus senior scientist Mark Parrington.

به گفته مارک پارینگتون، دانشمند ارشد کوپرنیک، شرایط گرم‌تر و خشک‌تر، آتش‌سوزی‌ها را بسیار خطرناک‌تر می‌کند.