Oresteia

💡 A modern Oresteia staging used neon jurors and microphones, translating ancient dread into contemporary civic unease.

یک صحنه‌آرایی مدرن از اورستیا با استفاده از هیئت منصفه نئونی و میکروفون‌ها، وحشت باستانی را به اضطراب مدنی معاصر تبدیل می‌کرد.

💡 The Oresteia wrestles with cycles of vengeance, inventing civic justice where blood-feuds once decided everything with terrible efficiency.

اورستیا با چرخه‌های انتقام دست و پنجه نرم می‌کند و عدالت مدنی را ابداع می‌کند، عدالتی که زمانی کینه‌های خونی با کارایی وحشتناکی همه چیز را تعیین می‌کردند.

💡 They kept in touch, and, in 2015, when Stevenson congratulated Williams backstage, after watching her performance in Icke’s “Oresteia,” the director had a flash of inspiration.

آنها با هم در ارتباط بودند و در سال ۲۰۱۵، وقتی استیونسون پس از تماشای بازی ویلیامز در نمایش «اورستیا» اثر آیک، در پشت صحنه به او تبریک گفت، کارگردان ناگهان الهام گرفت.

💡 Those programs assign more than 1,000 titles to students — including Aeschylus’ “Oresteia” and Aleksandr Solzhenitsyn’s “A Day in the Life of Ivan Denisovich.”

این برنامه‌ها بیش از ۱۰۰۰ عنوان کتاب را به دانشجویان اختصاص می‌دهند - از جمله «اورستیا» اثر آیسخولوس و «یک روز از زندگی ایوان دنیسوویچ» اثر الکساندر سولژنیتسین.

💡 Art and activism are deeply intertwined in his work: As part of his “trilogy of ancient myths,” he rehearsed and filmed part of an adaptation of Aeschylus’ “Oresteia” in Iraq in 2019.

هنر و کنشگری در آثار او عمیقاً در هم تنیده شده‌اند: او به عنوان بخشی از «سه‌گانه‌ی اسطوره‌های باستانی» خود، بخشی از اقتباسی از «اورستیا» اثر آیسخولوس را در سال ۲۰۱۹ در عراق تمرین و فیلمبرداری کرد.

💡 Reading the Oresteia, students confronted responsibility, inherited guilt, and the fragile birth of institutions we take for granted.

دانش‌آموزان با خواندن اورستیا با مسئولیت، گناه موروثی و تولد شکننده‌ی نهادهایی که بدیهی می‌دانیم، روبرو شدند.