neophobia

💡 “Their nature,” said Mr. Deutsch, “is to explore. They do exhibit a behavior called neophobia, which is fear of new things. But they can overcome that.”

آقای دویچ گفت: «طبیعت آنها اکتشاف است. آنها رفتاری به نام نئوفوبیا از خود نشان می‌دهند که ترس از چیزهای جدید است. اما می‌توانند بر آن غلبه کنند.»

💡 Travelers overcome mild neophobia by researching customs, practicing phrases, and scheduling restful buffers between challenges.

مسافران با تحقیق در مورد آداب و رسوم، تمرین عبارات و برنامه‌ریزی برای استراحت بین چالش‌ها، بر نئوفوبیای خفیف غلبه می‌کنند.

💡 Toddlers exhibit food neophobia, so caregivers introduce new flavors gently alongside familiar favorites without pressure or bribes.

کودکان نوپا نئوفوبیای غذایی از خود نشان می‌دهند، بنابراین مراقبان باید طعم‌های جدید را به آرامی در کنار غذاهای مورد علاقه‌ی آشنا، بدون فشار یا رشوه به آنها معرفی کنند.

💡 Organizational neophobia kills innovation; leaders can lower risk by piloting small experiments and celebrating learning, not just wins.

نئوفوبیای سازمانی، نوآوری را از بین می‌برد؛ رهبران می‌توانند با هدایت آزمایش‌های کوچک و تجلیل از یادگیری، نه فقط پیروزی‌ها، ریسک را کاهش دهند.

💡 They lose some of what scientists call food “neophobia,” the fear of new flavors, and their greater willingness to explore the surrounding foodscape may increase the odds of a medicinal discovery.

آنها بخشی از آنچه دانشمندان «نئوفوبیا» غذا می‌نامند، یعنی ترس از طعم‌های جدید، را از دست می‌دهند و تمایل بیشتر آنها برای کشف چشم‌انداز غذایی اطرافشان ممکن است احتمال کشف دارویی را افزایش دهد.

💡 Sugar is the notable exception to “food neophobia,” as researchers call that early innate fear.

شکر استثنای قابل توجهی در «نئوفوبیای غذا» است، همانطور که محققان آن را ترس ذاتی اولیه می‌نامند.