Mao Dun

💡 We read Mao Dun in translation, admiring urban realism that captures crowding, commerce, and quiet hopes in early twentieth-century China.

ما ترجمه‌ی مائو دان را می‌خوانیم و رئالیسم شهری را تحسین می‌کنیم که شلوغی، تجارت و امیدهای آرام در اوایل قرن بیستم چین را به تصویر می‌کشد.

💡 The syllabus paired Mao Dun with contemporaries to foreground social change and literary experiments.

این برنامه درسی، مائو دان را در کنار معاصرانش قرار می‌داد تا تغییرات اجتماعی و آزمایش‌های ادبی را در اولویت قرار دهد.

💡 A student staged vignettes from Mao Dun, transforming prose into brisk, overlapping scenes.

دانشجویی صحنه‌هایی از مائو دون را به تصویر کشید و نثر را به صحنه‌هایی تند و تیز و هم‌پوشان تبدیل کرد.