manganese nodule

💡 Museums let visitors handle a manganese nodule, grounding headlines in heavy reality.

موزه‌ها به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهند که یک گره منگنز را لمس کنند و تیترهای خبری را در واقعیت‌های تلخ قرار دهند.

💡 The prospect of mining asteroids was a sci-fi dream of the 1970s, just around the time of the manganese nodule craze.

چشم‌انداز استخراج معادن سیارک‌ها، یک رویای علمی-تخیلی در دهه ۱۹۷۰ بود، درست همزمان با تب و تاب کشف کلوخه‌های منگنز.

💡 A sediment core from the bottom of the ocean with a well-preserved sediment-water interface and a manganese nodule sitting on the sediment surface.

یک هسته رسوبی از کف اقیانوس با سطح مشترک رسوب-آب که به خوبی حفظ شده و یک گره منگنز که روی سطح رسوب قرار دارد.

💡 Robots photographed a manganese nodule field, sparking debates about deep-sea mining versus fragile ecosystems we barely understand.

ربات‌ها از یک میدان گره‌ای منگنز عکس‌برداری کردند و بحث‌هایی را در مورد معدن‌کاری در اعماق دریا در مقابل اکوسیستم‌های شکننده‌ای که به سختی آنها را درک می‌کنیم، برانگیختند.

💡 Each manganese nodule grows painfully slowly, like geology’s version of a savings account.

هر گره منگنز به آرامی و با درد رشد می‌کند، مانند نسخه‌ی زمین‌شناسی از یک حساب پس‌انداز.

💡 The lure of the manganese nodule faded from public consciousness.

جذابیت گره منگنز از ذهن عموم محو شد.