اسم (noun)
📌 حالت یا کیفیت درخشندگی با بازتاب نور؛ اکلیل، جرقه، جلا، یا برق.
📌 مادهای، به عنوان پوشش یا جلا، که برای ایجاد درخشندگی یا جلا استفاده میشود.
📌 روشنایی تابان یا نورانی؛ درخشش؛ درخشندگی
📌 درخشش زیبایی، برتری، شایستگی، تمایز یا جلال.
📌 یک شیء درخشان، به خصوص شیء مورد استفاده برای تزئین، به عنوان آویز یا زیورآلات شیشهای تراشخورده.
📌 لوستر، جاشمعی و غیره، مزین به آویزهای شیشهای تراشخورده.
📌 هر پارچه طبیعی یا مصنوعی با روکش براق.
📌 همچنین به آن جلای فلزی گفته میشود. یک لایه فلزی رنگینکمانی که روی سطح لعاب سرامیکی تولید میشود.
📌 کانیشناسی، ماهیت سطح یک کانی با توجه به ویژگیهای بازتابی آن.