lost tribes

💡 Myths about lost tribes reveal more about storytellers’ desires than history’s evidence.

افسانه‌های مربوط به قبایل گمشده، بیشتر از شواهد تاریخی، امیال قصه‌گویان را آشکار می‌کنند.

💡 Researchers debunked claims of lost tribes, centering indigenous voices instead.

محققان ادعاهای مربوط به قبایل گمشده را رد کردند و در عوض، صداهای بومی را محور قرار دادند.

💡 Novels use lost tribes as mirrors for modern alienation cleverly.

رمان‌ها هوشمندانه از قبایل گمشده به عنوان آینه‌هایی برای بیگانگی مدرن استفاده می‌کنند.

💡 Even National Geographic, the film’s distributor, isn’t absolved of its historical role promoting an exoticized portrait of “lost tribes” that westerners want to believe are ready for their closeup.

حتی نشنال جئوگرافیک، توزیع‌کننده فیلم، از نقش تاریخی خود در تبلیغ تصویری عجیب و غریب از «قبایل گمشده» که غربی‌ها می‌خواهند باور کنند برای کلوزآپ آنها آماده هستند، مبرا نیست.