Lockean

💡 Critics challenge Lockean property theories around enclosure and access, asking who counts as “we” when commons become fenced by law or code.

منتقدان، نظریه‌های مالکیت لاک در مورد محصور کردن و دسترسی را به چالش می‌کشند و می‌پرسند وقتی زمین‌های مشترک توسط قانون یا ضوابط حصارکشی می‌شوند، چه کسی «ما» محسوب می‌شود.

💡 In Lockean terms, they have argued that business putatively conducted in the civil sphere actually belongs to the religious one, and thus ought not be subject to the rules of civil government.

به زبان لاک، آنها استدلال کرده‌اند که تجارتی که ظاهراً در حوزه مدنی انجام می‌شود، در واقع متعلق به حوزه مذهبی است و بنابراین نباید تابع قوانین دولت مدنی باشد.

💡 The court’s reasoning felt Lockean, emphasizing rights preexisting government and remedies when officials overreach beyond properly delegated powers.

استدلال دادگاه به سبک لاکی به نظر می‌رسید، چرا که بر حقوق از پیش موجود در دولت و راهکارهایی برای زمانی که مقامات از اختیارات تفویض شده فراتر می‌روند، تأکید داشت.

💡 A Lockean perspective insists legitimate authority rests on consent, so policy must be explainable to free equals rather than imposed behind ornate curtains.

دیدگاه لاکی اصرار دارد که اقتدار مشروع مبتنی بر رضایت است، بنابراین سیاست باید برای افراد آزاد و برابر قابل توضیح باشد، نه اینکه پشت پرده‌های پر زرق و برق تحمیل شود.

💡 Hill loathed Jean-Jacques Rousseau, whose understanding of equality and the General Will challenge the Lockean liberalism and Anglo-American hegemony that Hill claimed to defend.

هیل از ژان ژاک روسو متنفر بود، کسی که برداشتش از برابری و اراده عمومی، لیبرالیسم لاکی و هژمونی آنگلو-آمریکایی را که هیل مدعی دفاع از آن بود، به چالش می‌کشید.

💡 Even John Adams’ civic-republican culture seems to have given way to personalistic strains in evangelical Christianity and in the republic’s Lockean heritage.

حتی به نظر می‌رسد فرهنگ مدنی-جمهوری‌خواهانه جان آدامز جای خود را به رگه‌های شخص‌گرایانه در مسیحیت انجیلی و در میراث لاکی این جمهوری داده است.