Leconte de Lisle

💡 Duparc chose his poets with care; here, Baudelaire, Leconte de Lisle, and Jean Lahor.

دوپارک شاعران خود را با دقت انتخاب کرد؛ در اینجا، بودلر، لوکونت دو لیل و ژان لاهور.

💡 The anthology introduced Leconte de Lisle with sea imagery that still tastes like salt on careful tongues.

این گلچین، لوکنت دو لیل را با تصاویر دریایی معرفی کرد که هنوز هم بر زبان‌های دقیق، طعم نمک می‌دهد.

💡 A seminar placed Leconte de Lisle among Parnassians, debating whether craftsmanship can rescue detachment from emotional stinginess.

یک سمینار، لکونت دو لیل را در میان پارناسیان قرار داد و در مورد اینکه آیا مهارت می‌تواند جدایی از خساست عاطفی را نجات دهد، بحث کرد.

💡 Reading Leconte de Lisle in translation felt like walking marble corridors—cool, polished, and echoing with carefully arranged wildness.

خواندن ترجمه‌ی «لوکونت دو لیل» مانند قدم زدن در راهروهای مرمرین بود - خنک، صیقلی و طنین‌انداز با وحشیگریِ به‌دقت چیده‌شده.

💡 The gesture counts alone with these youthful "Fumistes"—as Leconte de Lisle had christened their predecessors.

این حرکت به تنهایی برای این «فومیست‌های» جوان - همانطور که لکونته دو لیل اسلاف آنها را غسل تعمید داده بود - اهمیت دارد.