Lamarckism

💡 The exhibit grouped neo Lamarckism with scientific dead ends that still taught useful questions.

این نمایشگاه، نئولامارکیسم را در کنار بن‌بست‌های علمی قرار داد که همچنان پرسش‌های مفیدی را مطرح می‌کردند.

💡 Did the Luria and Delbrück study really close the door on Lamarckism?

آیا مطالعه‌ی لوریا و دلبروک واقعاً در را به روی لامارکیسم بست؟

💡 “Soviet agricultural science was held back for decades because of the ideology of Trofim Lysenko, who was a proponent of Lamarckism,” he said.

او گفت: «علم کشاورزی شوروی به دلیل ایدئولوژی تروفیم لیسنکو، که طرفدار لامارکیسم بود، برای دهه‌ها عقب نگه داشته شد.»

💡 Early twentieth-century neo Lamarckism attempted to revive inheritance of acquired traits, a cautionary episode now revisited through the more careful lens of epigenetics.

نئولامارکیسم اوایل قرن بیستم تلاش کرد تا وراثت ویژگی‌های اکتسابی را احیا کند، رویدادی هشداردهنده که اکنون از دریچه‌ی دقیق‌تر اپی‌ژنتیک مورد بررسی مجدد قرار می‌گیرد.

💡 Instead of natural selection, he also believed a form of Lamarckism was the driver of evolution.

او همچنین به جای انتخاب طبیعی، معتقد بود که نوعی لامارکیسم محرک تکامل است.

💡 Students compared neo Lamarckism claims with modern data, learning to admire curiosity while rejecting overreach.

دانش‌آموزان ادعاهای نئولامارکیسم را با داده‌های مدرن مقایسه کردند و یاد گرفتند که کنجکاوی را تحسین کنند و در عین حال زیاده‌روی را رد کنند.