kin selection

💡 And this, says Robert Poulin, a parasitologist at the University of Otago who was not involved, is “a really cool case of kin selection pushed to the extreme.”

و این، به گفته‌ی رابرت پولین، انگل‌شناس دانشگاه اوتاگو که در این تحقیق نقشی نداشته، «یک مورد واقعاً جالب از به افراط کشاندن انتخاب خویشاوندی» است.

💡 Field experiments tested kin selection in cooperative breeders, tracing who fed which chicks and how proximity reshaped decisions.

آزمایش‌های میدانی، انتخاب خویشاوندی را در پرورش‌دهندگان مشارکتی آزمایش کردند و نشان دادند که چه کسی به کدام جوجه‌ها غذا می‌دهد و چگونه نزدیکی به هم، تصمیمات را تغییر می‌دهد.

💡 Critics reminded us kin selection is one lens among many; ecology and culture also sculpt outcomes that genes alone can’t predict.

منتقدان به ما یادآوری کردند که انتخاب خویشاوندی یکی از چندین دیدگاه است؛ بوم‌شناسی و فرهنگ نیز پیامدهایی را رقم می‌زنند که ژن‌ها به تنهایی نمی‌توانند پیش‌بینی کنند.

💡 Exhibits explain eusocial evolution, highlighting kin selection and ecological pressures that reward collaboration over solitary heroics.

نمایشگاه‌ها تکامل اجتماعی-اجتماعی را توضیح می‌دهند و انتخاب خویشاوندی و فشارهای اکولوژیکی را که همکاری را بر قهرمانی‌های انفرادی ترجیح می‌دهند، برجسته می‌کنند.

💡 The fifth mechanism is a version of the familiar kin selection, the tendency to cooperate with blood relations.

مکانیسم پنجم، نسخه‌ای از انتخاب خویشاوندیِ آشنا، یعنی تمایل به همکاری با خویشاوندان خونی است.

💡 This phenomenon, in which one member of a species forgoes its own chance to reproduce so that another can, is called kin selection.

این پدیده که در آن یکی از اعضای یک گونه از فرصت تولید مثل خود صرف نظر می‌کند تا دیگری بتواند تولید مثل کند، انتخاب خویشاوندی نامیده می‌شود.