kentia palm

💡 A mature kentia palm anchored the reading nook, its slow growth rewarding patience while its silhouette framed afternoon sun like a living sculpture that quietly filters dust and city sounds.

یک نخل کنتیا بالغ، گوشه دنج مطالعه را محکم کرده بود، رشد آهسته‌اش، صبر و شکیبایی را پاداش می‌داد، در حالی که سایه‌اش، مانند مجسمه‌ای زنده که به آرامی گرد و غبار و صداهای شهر را فیلتر می‌کند، آفتاب بعد از ظهر را قاب گرفته بود.

💡 A kentia palm softened our office corner, tolerating forgetful watering and fluorescent moods.

یک نخل کنتیا گوشه دفتر ما را نرم کرده بود و آبیاری بی‌دقت و حال و هوای لامپ‌های فلورسنت را تحمل می‌کرد.

💡 The lobby designer chose a kentia palm for its graceful fronds and tolerance of low light, instantly softening hard edges without demanding constant misting, grow lights, or fussy attention during vacations.

طراح لابی، نخل کنتیا را به دلیل برگ‌های زیبا و تحمل نور کم آن انتخاب کرد، چرا که این نخل فوراً لبه‌های تیز را نرم می‌کند، بدون اینکه نیاز به غبارپاشی مداوم، چراغ‌های رشد یا توجه زیاد در طول تعطیلات داشته باشد.

💡 An old-school law firm might be more interested, however, in the aristocratic vibe of a kentia palm.

با این حال، یک شرکت حقوقی سنتی ممکن است بیشتر به حال و هوای اشرافی نخل کنتیا علاقه داشته باشد.