kangaroo closure

💡 Critics argued that kangaroo closure undermines scrutiny, while supporters insisted deadlines and packed agendas sometimes demand decisive choreography.

منتقدان استدلال می‌کردند که بستن کانگورویی، بررسی دقیق را تضعیف می‌کند، در حالی که هواداران اصرار داشتند که ضرب‌الاجل‌ها و دستور کارهای فشرده گاهی اوقات نیاز به طراحی قاطع دارند.

💡 The committee chair used a kangaroo closure, grouping amendments to accelerate debate, which frustrated backbenchers who wanted individual votes recorded precisely.

رئیس کمیته از یک روش جمع‌بندی کانگورویی استفاده کرد و اصلاحیه‌ها را برای تسریع بحث گروه‌بندی کرد، که این امر اعضای مجلس نمایندگان را که می‌خواستند آرای فردی دقیقاً ثبت شود، ناامید کرد.

💡 Journalists explained kangaroo closure procedures with diagrams, because parliamentary shortcuts confuse audiences already skeptical of opaque timing games.

روزنامه‌نگاران رویه‌های ختم کانگورویی را با نمودار توضیح دادند، زیرا میانبرهای پارلمانی مخاطبانی را که از قبل نسبت به بازی‌های زمان‌بندی مبهم شک داشتند، گیج می‌کرد.

💡 The burden of responsibility thus thrown on the Chair is felt to be enormous, and it is chiefly on this account that the kangaroo closure has been very sparingly exercised.

بار مسئولیتی که بدین ترتیب بر دوش رئیس گذاشته شده، بسیار عظیم به نظر می‌رسد، و عمدتاً به همین دلیل است که اختتام کانگورویی بسیار کم اعمال شده است.