John XV

💡 John XV. a Roman, son of the priest Leo, installed in July, 906; banished by the consul Creseentius in 987, restored by Otho III. died 996 141.

ژان پانزدهم. رومی، پسر کشیش لئو، که در ژوئیه ۹۰۶ منصوب شد؛ در ۹۸۷ توسط کنسول کرسنتیوس تبعید شد و توسط اتو سوم دوباره به مقام خود بازگشت. درگذشت ۹۹۶ ۱۴۱.

💡 With the system of exegesis then in vogue, it was not difficult to discover an emphatic command to this effect in John, XV.

با توجه به رواج سیستم تفسیر در آن زمان، کشف دستوری مؤکد در این مورد در یوحنا، باب پانزدهم، کار دشواری نبود.

💡 John XV. elected in 985, had disputes with the consul, who exiled him, and did not agree to see him until the pope had promised to respect the popular authority.

ژان پانزدهم که در سال ۹۸۵ به این مقام انتخاب شده بود، با کنسول اختلاف داشت و کنسول او را تبعید کرد و تا زمانی که پاپ قول احترام به اقتدار مردمی را نداده بود، حاضر به ملاقات با او نشد.

💡 Reforms credited to John XV look modest until you trace cumulative effects; pebbles move rivers slowly.

اصلاحاتی که به ژان پانزدهم نسبت داده می‌شود، تا زمانی که اثرات تجمعی آنها را ردیابی نکنید، ساده به نظر می‌رسند؛ سنگریزه‌ها به آرامی رودخانه‌ها را حرکت می‌دهند.

💡 A synod under John XV produced canons that outlived their writers’ quarrels.

شورایی تحت نظر ژان پانزدهم، قوانینی وضع کرد که از نزاع‌های نویسندگانشان بیشتر دوام آوردند.

💡 It was John XV. who filled the chair of St. Peter, when in 987 Hugh Capet dethroned the Carlovingian race, and made himself king of France.

این ژان پانزدهم بود که کرسی سنت پیتر را اشغال کرد، زمانی که در سال ۹۸۷، هوگ کاپه، خاندان کارلوونژی را از تخت سلطنت پایین کشید و خود را پادشاه فرانسه اعلام کرد.