JHVH

💡 Conversations about JHVH balance scholarship and respect, because names carry weight beyond letters.

گفتگوها درباره JHVH بین دانش و احترام تعادل برقرار می‌کند، زیرا نام‌ها وزنی فراتر از حروف دارند.

💡 A philology lecture traced how JHVH appears in older texts, discussing transliteration choices and reverent traditions around pronunciation.

یک سخنرانی زبان‌شناسی به بررسی چگونگی ظهور JHVH در متون قدیمی پرداخت و گزینه‌های آوانگاری و سنت‌های محترمانه پیرامون تلفظ را مورد بحث قرار داد.

💡 As the personal name of Israel's God of the covenant, JHVH, was replaced by the name Adonai, “the Lord,”1154 the universality of the Jewish God became still more evident.

همچنان که نام شخصی خدای عهد اسرائیل، JHVH، با نام آدونای، «خداوند»، جایگزین شد،1154 جهانی بودن خدای یهود بیش از پیش آشکار شد.

💡 This process brought them to identify JHVH, the God of the covenant, with the One and only God who overlooks all the world from his heavenly habitation, and gives it plan and purpose.

این فرآیند آنها را به این نتیجه رساند که یهوه، خدای عهد، را با خدای یگانه و بی‌همتا که از جایگاه آسمانی خود بر تمام جهان مشرف است و به آن برنامه و هدف می‌دهد، یکی بدانند.

💡 The scribe left JHVH unvocalized, and students learned why editors annotate carefully rather than supply certainty.

کاتب، JHVH را بی‌صدا رها کرد و دانش‌آموزان آموختند که چرا ویراستاران به جای ارائه قطعیت، با دقت حاشیه‌نویسی می‌کنند.

💡 Indeed, the entire Mosaic code has as its main purpose to make Israel a “kingdom of priests,” over which JHVH, the God of the covenant, was alone to rule as King.

در واقع، هدف اصلی کل مجموعه قوانین موسی این است که اسرائیل را به «پادشاهی کاهنان» تبدیل کند، که تنها یهوه، خدای عهد، به عنوان پادشاه بر آن حکومت کند.