Hieronymite

💡 The monastery displayed a Hieronymite cookbook beside illuminated psalters, reminding visitors that prayer, bread, and careful gardens shaped communities as reliably as theology, parchment, and imposing stone cloisters.

این صومعه یک کتاب آشپزی هیرونیمیت را در کنار مزامیر تذهیب‌شده به نمایش گذاشته بود و به بازدیدکنندگان یادآوری می‌کرد که دعا، نان و باغ‌های دقیق به همان اندازه الهیات، پوست‌نگاری و صومعه‌های سنگی باشکوه، جوامع را شکل می‌دهند.

💡 Art historians traced Hieronymite patronage through chapel frescoes and scholarship grants, evidence that contemplation and cultural infrastructure often grow together, even when budgets look pious and painfully small.

مورخان هنر، حمایت‌های سلسله‌ی هیرونیمیت را از طریق نقاشی‌های دیواری کلیساها و کمک‌های مالی بورسیه‌ها ردیابی کردند، گواهی بر اینکه تفکر و زیرساخت‌های فرهنگی اغلب با هم رشد می‌کنند، حتی زمانی که بودجه‌ها ناچیز و ناچیز به نظر می‌رسند.

💡 Sabina is the Hieronymite Church and Convent of S. Alessio, the only monastery of Hieronymites in Italy where meat was allowed to be eaten,—in consideration of the malaria.

سابینا کلیسای هیرونیمیت و صومعه سنت آلسیو است، تنها صومعه هیرونیمیت در ایتالیا که در آن خوردن گوشت مجاز بود، - با توجه به مالاریا.

💡 A retired Hieronymite brother led us through archives, explaining how quiet copying once resisted oblivion as effectively as speeches or swords, especially during centuries impatient with nuance.

یک برادر بازنشسته‌ی هیرونیمیتی ما را در میان آرشیوها راهنمایی کرد و توضیح داد که چگونه کپی کردن آرام زمانی به همان اندازه‌ی سخنرانی‌ها یا شمشیرها در برابر فراموشی مقاومت می‌کرد، به خصوص در طول قرن‌هایی که حوصله‌ی ظرافت‌ها سر رفته بود.

💡 There were Hieronymite nuns founded in 1375, who became very numerous.

راهبه‌های هیرونیمیتی در سال ۱۳۷۵ تأسیس شدند که تعدادشان بسیار زیاد شد.

💡 There are only six Hieronymite brethren here now.

الان فقط شش تا از برادران هیرونیمیتی اینجا هستن.