hemlock

💡 When the sun sets in the Pacific Northwest, indigo skies push up against a treeline of prickly Douglas firs and spacious hemlocks.

وقتی خورشید در شمال غربی اقیانوس آرام غروب می‌کند، آسمان نیلی رنگ در مقابل ردیفی از درختان صنوبر داگلاس تیغ‌دار و شوکران‌های پهناور خودنمایی می‌کند.

💡 Old growth forests of sugar maple, birch and hemlock towered over our tents, cushioned our trails with pine needles and scented our days.

جنگل‌های کهنسال افرای قندی، توس و شوکران بر فراز چادرهای ما قد برافراشته بودند، مسیرهایمان را با برگ‌های سوزنی کاج نرم می‌کردند و روزهایمان را معطر می‌ساختند.

💡 Under the hemlock canopy, the trail stayed cool even in August, needles whispering while thrushes stitched songs through shade.

زیر سایبان شوکران، مسیر حتی در ماه اوت خنک می‌ماند، سوزن‌ها زمزمه می‌کردند در حالی که توکاها از میان سایه آواز می‌خواندند.

💡 poison hemlock thrives in damp ditches, a lacy killer that history remembers for Socrates and modern ERs remember for nausea.

شوکران سمی در گودال‌های مرطوب رشد می‌کند، قاتلی بنددار که تاریخ آن را با سقراط و اورژانس‌های مدرن آن را با حالت تهوع به یاد می‌آورند.

💡 The universally accessible All Persons Trail at Broadmoor winds through a hemlock forest to a boardwalk, where hikers may commune with wildlife on Pike’s Pond.

مسیر All Persons در برادمور که برای عموم قابل دسترسی است، از میان جنگل شوکران به یک پیاده‌روی ساحلی منتهی می‌شود، جایی که کوهنوردان می‌توانند با حیات وحش در برکه پایک ارتباط برقرار کنند.

💡 Furniture makers prize hemlock for straight grain and cooperative temperament, virtues that rarely trend but always matter.

سازندگان مبلمان، گیاه شوکران را به خاطر رگه‌های صاف و خلق و خوی مشارکتی‌اش تحسین می‌کنند، ویژگی‌هایی که به ندرت مد می‌شوند اما همیشه اهمیت دارند.