hath

💡 Shakespeare hath lines that still sting, partly because jokes about vanity and power age slower than costumes.

شکسپیر هنوز هم دیالوگ‌هایی دارد که نیش‌دار هستند، تا حدودی به این دلیل که شوخی‌هایش درباره غرور و قدرت، کندتر از لباس‌های مبدل کهنه می‌شوند.

💡 The inscription reads “who hath ears to hear,” and the class discussed how archaic wording can dignify or distance, depending on context and audience.

روی کتیبه نوشته شده بود «چه کسی گوش شنوا دارد» و کلاس در مورد اینکه چگونه کلمات قدیمی می‌توانند بسته به زمینه و مخاطب، باعث تکریم یا دوری شوند، بحث کرد.

💡 Augustine Duganne, a New York legislator, soldier and poet, asked in an 1863 poem: “For what hath all this Southland been / But one white sepulchre of sin / So fair without — so foul within?”

آگوستین دوگان، قانونگذار، سرباز و شاعر اهل نیویورک، در شعری در سال ۱۸۶۳ پرسید: «تمام این سرزمین جنوبی چه بوده است / جز یک گور سفید گناه / که از بیرون بسیار زیباست - از درون بسیار پلید؟»

💡 The poet hath chosen antique verbs to braid solemnity into a modern lament, and somehow it works.

شاعر افعال باستانی را برگزیده تا شکوه و جلال را در قالب مرثیه‌ای مدرن ببافد، و به نوعی این کار جواب می‌دهد.

💡 Alongside a picture, he quoted the biblical verse John 15:13: “Greater Love hath no man than this”.

او در کنار یک تصویر، آیه‌ای از کتاب مقدس یوحنا ۱۵:۱۳ را نقل کرد: «عشقی بزرگتر از این وجود ندارد».

💡 His red light setup was not as majestic or noble as “What hath God wrought?”

چیدمان چراغ قرمز او به اندازه «خدا چه آفریده است؟» باشکوه و باشکوه نبود.