haem-

💡 In toxicology, free haem can catalyze oxidative stress, which is why binding proteins exist like vigilant chaperones.

در سم‌شناسی، هِم آزاد می‌تواند استرس اکسیداتیو را کاتالیز کند، به همین دلیل است که پروتئین‌های اتصال مانند چاپرون‌های هوشیار وجود دارند.

💡 Haem is potentially toxic, and antibodies against the degradation protein reduce the worm’s ability to eliminate haem from its blood meals.

هِم به طور بالقوه سمی است و آنتی‌بادی‌های علیه پروتئین تخریب‌کننده، توانایی کرم را در حذف هِم از وعده‌های غذایی خونی‌اش کاهش می‌دهند.

💡 These drugs bind to the released haem in the digestive vacuole and prevent the compound’s detoxification by the parasite — in effect, poisoning the parasite with its own metabolic debris4.

این داروها به همِ آزاد شده در واکوئل گوارشی متصل می‌شوند و از سم‌زدایی این ترکیب توسط انگل جلوگیری می‌کنند - در واقع، انگل را با بقایای متابولیکی خود مسموم می‌کنند.

💡 One protein degrades haem, a component of the blood protein haemoglobin.

یک پروتئین، هِم، یکی از اجزای پروتئین هموگلوبین خون، را تجزیه می‌کند.

💡 The technician explained haem as the iron-bearing component of haemoglobin, a molecular cradle coupling oxygen transport to life’s reliable rhythms.

این تکنسین، هِم را به عنوان جزء آهن‌دار هموگلوبین، یک گهواره مولکولی که انتقال اکسیژن را به ریتم‌های قابل اعتماد زندگی متصل می‌کند، توضیح داد.