feuar

💡 William Sim was the son of a feuar in the southern part of Dumfriesshire, who, by dint of frugality, had hoarded together from three to four hundred pounds.

ویلیام سیم پسر یک دهقان فئور در بخش جنوبی دامفریشر بود که به لطف صرفه‌جویی، بین سیصد تا چهارصد پوند احتکار کرده بود.

💡 The historian traced how a feuar negotiated with the laird, exchanging repairs for relief during crop failures.

این مورخ شرح داد که چگونه یک فئوار با ارباب زمین مذاکره می‌کرد و در زمان خشکسالی، تعمیرات را با کمک‌های مالی معاوضه می‌کرد.

💡 A Scottish deed named the occupant a feuar, obliged to pay annual duties while enjoying practical control over improvements.

یک سند اسکاتلندی، ساکن را فئوار (feuar) می‌نامید که موظف به پرداخت عوارض سالانه بود و در عین حال از کنترل عملی بر بهبودها برخوردار بود.

💡 Feuar, one who holds lands in feu—i.e., on lease.

فئوار، کسی که زمین‌های فئو را در اختیار دارد - یعنی، در اجاره.

💡 Legal glossaries preserve feuar as a reminder that property systems evolve, sometimes reluctantly, toward simpler arrangements.

واژه‌نامه‌های حقوقی، واژه‌ی «فوار» را به عنوان یادآوری این نکته حفظ کرده‌اند که نظام‌های مالکیت، گاهی با اکراه، به سمت ترتیبات ساده‌تر تکامل می‌یابند.

💡 Feuar, one who holds lands in feu—i.e., on lease.

فئوار، کسی که زمین‌های فئو را در اختیار دارد - یعنی، در اجاره.