Fellini

💡 Film students traced how Fellini used music like memory, guiding emotions before dialogue even attempted persuasion.

دانشجویان سینما بررسی کردند که چگونه فلینی از موسیقی مانند حافظه استفاده می‌کرد و احساسات را قبل از اینکه دیالوگ حتی بخواهد مخاطب را متقاعد کند، هدایت می‌کرد.

💡 A battered poster of Fellini watched over our apartment, approving late-night pasta and improbable screenplays.

یک پوستر کهنه و درب و داغان از فلینی بالای آپارتمان ما خودنمایی می‌کرد و پاستاهای آخر شب و فیلمنامه‌های غیرمحتمل را تایید می‌کرد.

💡 An influential filmmaker, Lynch most often drew inspiration from European filmmakers such as Jean-Luc Godard and Federico Fellini.

لینچ، فیلمسازی تأثیرگذار، اغلب از فیلمسازان اروپایی مانند ژان لوک گدار و فدریکو فلینی الهام می‌گرفت.

💡 The retrospective placed Fellini beside contemporaries, asking whether dreams need plots or simply generous audiences.

این نمایشگاه گذشته‌نگر، فلینی را در کنار معاصرانش قرار داد و این سوال را مطرح کرد که آیا رویاها به طرح داستان نیاز دارند یا صرفاً به مخاطبان سخاوتمند نیاز دارند؟

💡 Her big break was Fellini's arthouse film La Dolce Vita, one of the most acclaimed movies in Italian cinematic history, in 1960.

موفقیت بزرگ او در سال ۱۹۶۰ با فیلم هنری «زندگی شیرین» ساخته فلینی، یکی از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایتالیا، رقم خورد.

💡 Zvulun, who turns to fascist Italy in the years before World War II, counts as his inspirations the films by Federico Fellini and Luis Buñuel.

زوولون که در سال‌های قبل از جنگ جهانی دوم به ایتالیای فاشیست روی می‌آورد، فیلم‌های فدریکو فلینی و لوئیس بونوئل را الهام‌بخش خود می‌داند.