drappie

💡 He poured a wee drappie of whisky, then insisted stories taste better when shared with biscuits and unhurried listening.

او کمی ویسکی ریخت، سپس اصرار داشت که داستان‌ها وقتی با بیسکویت و گوش دادن بدون عجله به اشتراک گذاشته می‌شوند، طعم بهتری دارند.

💡 “You’re sure, Mr Craig, you winna tak’ a wee drappie?”

«آقای کریگ، مطمئنید که یه کوچولو دراپی می‌خورید؟»

💡 “No, really,” said Craig at last; “I will not tak’ a wee drappie.

کریگ بالاخره گفت: «نه، واقعاً، من حتی یک قطره هم نمی‌خورم.»

💡 After the toast, a second drappie appeared, small enough to honor caution yet large enough to encourage laughter.

بعد از نوشیدن شراب، دراپی دوم ظاهر شد، آنقدر کوچک که احتیاط را رعایت کند و آنقدر بزرگ که خنده را برانگیزد.

💡 “Weel, man, tak’ a wee drappie in your last cup.

«خب، رفیق، یه ذره دراپی تو آخرین فنجونت بذار.»

💡 Gran called it a drappie, a word that carried peat, rain, and hospitality across generations like a favorite mug.

مادربزرگ آن را دراپی می‌نامید، کلمه‌ای که مانند یک لیوان محبوب، باروت، باران و مهمان‌نوازی را از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌کرد.