devil tree

💡 A photographer framed the devil tree against storm light, its twisting silhouette whispering unruly stories.

یک عکاس، درخت شیطان را در مقابل نور طوفان قاب گرفت، و سایه‌نمای پیچ‌خورده‌ی آن داستان‌های سرکش را زمزمه می‌کرد.

💡 Gardeners warned the invasive devil tree outcompetes natives; removal days became social events with lemonade and sturdy gloves.

باغبانان هشدار دادند که درخت شیطان مهاجم، درختان بومی را از میدان به در می‌کند؛ روزهای حذف درختان به رویدادهای اجتماعی با لیموناد و دستکش‌های محکم تبدیل شد.

💡 The local Afar people call it devil tree.

مردم محلی آفار آن را درخت شیطان می‌نامند.

💡 The park ranger pointed out a devil tree, admired for shade despite folklore spooking campers into respectful distance.

محیط‌بان پارک به درخت شیطان اشاره کرد، درختی که به خاطر سایه‌اش مورد تحسین بود، با وجود اینکه در افسانه‌های عامیانه آمده بود که مسافران کمپ را به فاصله‌ی محترمانه‌ای می‌کشاند.

💡 At the base of the devil tree, exposing its roots, was a deserted animal burrow.

در پایین درخت شیطان، که ریشه‌هایش نمایان بود، لانه‌ای متروک برای حیوانات وجود داشت.

💡 The venom-squirting ferocity of their attack gives rise to T. americana s local nickname: devil tree.

شدت زهرپاشی حمله آنها باعث شده است که لقب محلی T. americana به آنها داده شود: درخت شیطان.