de Mille

💡 But it’s also a throwback to an older, neglected mode of integrating dance into a musical, the tradition that Agnes de Mille inaugurated with shows like “Oklahoma!” and “Carousel” in the 1940s.

اما این همچنین بازگشتی به شیوه‌ای قدیمی و نادیده گرفته شده از تلفیق رقص در یک نمایش موزیکال است، سنتی که آگنس دو میله با نمایش‌هایی مانند «اوکلاهما!» و «چرخ فلک» در دهه ۱۹۴۰ آغاز کرد.

💡 The choreographer cited de Mille while staging a hoedown, emphasizing storytelling through gesture more than virtuosic kicks.

طراح رقص هنگام اجرای صحنه‌ای از رقص با بیل، به دو میله اشاره کرد و گفت که او بیشتر بر داستان‌سرایی از طریق ژست تأکید دارد تا ضربات استادانه.

💡 Along with Graham and de Mille, the long list of those who taught and performed there includes Doris Humphrey, who directed its dance center in the 1940s.

در کنار گراهام و دِ میله، فهرست بلندبالای کسانی که در آنجا تدریس و اجرا می‌کردند، شامل دوریس هامفری می‌شود که مرکز رقص آنجا را در دهه ۱۹۴۰ مدیریت می‌کرد.

💡 But when word spread that Collins was making her Broadway debut in a show staged by Agnes de Mille, Rivera’s mind started to shift.

اما وقتی خبر رسید که کالینز اولین حضورش در برادوی را در نمایشی به کارگردانی اگنس دو میله تجربه می‌کند، نظر ریورا شروع به تغییر کرد.

💡 The festivities include Graham classics and a re-envisioned “Rodeo” by Agnes de Mille.

این جشن‌ها شامل آثار کلاسیک گراهام و یک نمایش «رودئو»ی بازسازی‌شده از آگنس دو میله می‌شود.

💡 A documentary framed de Mille as a translator between ballet and Broadway, bridging traditions with generous musical intelligence.

یک مستند، دو میله را به عنوان مترجمی بین باله و برادوی نشان می‌دهد که با هوش موسیقایی سخاوتمندانه، سنت‌ها را به هم پیوند می‌دهد.