D. Litt.

💡 He went to Oxford in 1922 to be made a D. Litt. honoris causa.

او در سال ۱۹۲۲ به آکسفورد رفت تا نشان افتخاری دکترای ادبیات (D. Litt.) را دریافت کند.

💡 In 1905 he received the honorary degree of D. Litt. at Oxford.

در سال ۱۹۰۵، او مدرک افتخاری D. Litt. را از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد.

💡 Gradually Mark Twain became a public character; he retrieved on the lecture platform the loss of a fortune earned by his books; he enjoyed his honorary D. Litt. from Oxford University.

کم کم مارک تواین به یک شخصیت عمومی تبدیل شد؛ او در تریبون سخنرانی، از دست دادن ثروتی را که از طریق کتاب‌هایش به دست آورده بود، جبران کرد؛ و از دریافت نشان افتخاری دکترای ادبیات از دانشگاه آکسفورد لذت برد.

💡 At rehearsal, ushers practiced reading “D. Litt.” aloud, smoothing potential stumbles before the ceremony’s live broadcast.

در تمرین، راهنماها آهنگ «دی. لیت» را با صدای بلند تمرین کردند و قبل از پخش زنده مراسم، اشتباهات احتمالی را برطرف کردند.

💡 Press releases clarified that a D. Litt. recognized distinguished creative achievement rather than laboratory research or clinical trials.

مطبوعات تصریح کردند که جایزه دکترای ادبیات، دستاورد خلاقانه برجسته را به جای تحقیقات آزمایشگاهی یا آزمایش‌های بالینی مورد تقدیر قرار داده است.

💡 The chancellor conferred a D. Litt., honoring a novelist whose archives would anchor the library’s new literary modernism center.

صدراعظم به رمان‌نویسی که آرشیوهایش مرکز جدید مدرنیسم ادبی کتابخانه را پایه‌گذاری کرد، نشان دکترای ادبیات اعطا کرد.