coralberry

💡 A wreath woven with coralberry and cedar greeted visitors, its color a cheerful reminder that gardens still speak when flowers sleep.

حلقه گلی بافته شده با توت فرنگی و سرو به بازدیدکنندگان خوشامد می‌گفت، رنگ شاد آن یادآور این بود که باغ‌ها هنوز هم وقتی گل‌ها می‌خوابند، سخن می‌گویند.

💡 Nests are placed in forks and crotches about three feet high in dogwood, willow, rose, coralberry, cottonwood, and thistles.

لانه‌ها در شاخه‌ها و شکاف‌هایی با ارتفاع حدود یک متر در چوب زغال‌اخته، بید، گل رز، زغال‌اخته، چوب پنبه و خار قرار می‌گیرند.

💡 Where nests are placed in low bushes, as coralberry or dogwood, the bush is invariably overhung by the foliage of a much taller shrub or tree.

جایی که لانه‌ها در بوته‌های کم ارتفاع، مانند زغال‌اخته یا زغال‌اخته، قرار می‌گیرند، بوته همواره توسط شاخ و برگ یک درختچه یا درخت بسیار بلندتر پوشیده می‌شود.

💡 We chose coralberry for the rain garden because tolerant shrubs handle splash, shade, and curious dogs without sulking.

ما گیاه مرجانی را برای باغ بارانی انتخاب کردیم زیرا درختچه‌های مقاوم، آب و هوای بارانی، سایه و سگ‌های کنجکاو را بدون اینکه اخم کنند، تحمل می‌کنند.

💡 Trees were small in this part of the woods, with a well developed understory thicket of coralberry and sumac.

درختان در این بخش از جنگل کوچک بودند و بیشه‌های زیرینِ به خوبی توسعه‌یافته‌ای از شاه‌توت و سماق داشتند.

💡 In winter, coralberry clusters brightened the trail, feeding birds that lingered after most leaves surrendered to frost and shorter, quieter days.

در زمستان، خوشه‌های توت مرجانی مسیر را روشن‌تر می‌کردند و به پرندگانی که پس از تسلیم شدن بیشتر برگ‌ها در برابر یخبندان و روزهای کوتاه‌تر و آرام‌تر، در آنجا می‌ماندند، غذا می‌دادند.