Claude Lorrain

💡 His “Landscape with Anteater” in the show is a mild-mannered thing; block out the coconut palms and you’re in Claude Lorrain’s Italy.

«منظره با مورچه‌خوار» او در نمایش، اثری ملایم و بی‌تکلف است؛ اگر درختان نارگیل را حذف کنید، در ایتالیای کلود لورین هستید.

💡 Hills, trees and a shimmering lake are laid out in a subtly dynamic diagonal grid, which reflects the painter’s admiration for the popular French landscape artist Claude Lorrain.

تپه‌ها، درختان و یک دریاچه‌ی درخشان در یک شبکه‌ی موربِ پویا و ظریف قرار گرفته‌اند که نشان‌دهنده‌ی تحسین نقاش از هنرمند منظره‌ساز محبوب فرانسوی، کلود لورین، است.

💡 The landscape by Claude Lorrain glowed with imaginary harbors, sunlight staging departures that never quite arrive or entirely leave.

چشم‌انداز اثر کلود لورین با بندرگاه‌های خیالی می‌درخشید، نور خورشید صحنه‌ی عزیمت‌هایی را رقم می‌زد که هرگز کاملاً نمی‌رسند یا کاملاً نمی‌روند.

💡 A curator paired Turner with Claude Lorrain, letting romantic storms converse with classical calm without either winning the argument.

یک متصدی، ترنر را با کلود لورین جفت کرد و اجازه داد طوفان‌های عاشقانه با آرامش کلاسیک به گفتگو بپردازند، بدون اینکه هیچ‌کدام برنده‌ی این بحث باشند.

💡 Students traced horizon lines in Claude Lorrain sketches, learning how atmospheric perspective persuades even skeptical eyes.

دانش‌آموزان خطوط افق را در طرح‌های کلود لورین ترسیم کردند و آموختند که چگونه پرسپکتیو جوی حتی چشمان شکاک را نیز متقاعد می‌کند.

💡 Several presented themselves in the form of a gallery with more than a dozen paintings by the French painters Nicolas Poussin and Claude Lorrain that I never knew existed here.

چند تایی خودشان را در قالب یک گالری با بیش از دوازده نقاشی از نقاشان فرانسوی، نیکولا پوسن و کلود لورین، که من هرگز نمی‌دانستم اینجا وجود دارند، ارائه دادند.