cabbagetown

💡 The Cabbagetown listing provided fair warning, saying the 600-square-foot apartment was ideal for two people.

آگهی Cabbagetown هشدار منصفانه‌ای ارائه داد و گفت که آپارتمان ۶۰۰ فوت مربعی برای دو نفر ایده‌آل است.

💡 Cabbagetown was a poor depressed area of white people who were essentially brought into Atlanta as indentured servants, to work as slaves in the cotton mills, which are now luxury condos.

کبیج‌تاون منطقه‌ای فقیر و افسرده با جمعیت سفیدپوستانی بود که اساساً به عنوان خدمتکاران قراردادی به آتلانتا آورده شده بودند تا به عنوان برده در کارخانه‌های پنبه‌ریسی که اکنون به آپارتمان‌های لوکس تبدیل شده‌اند، کار کنند.

💡 “You can’t live in your city if you can’t get places,” Tova Baruch, 40, said as she waited at the Woodruff Park stop and talked of walking to the system from her home in the Cabbagetown neighborhood.

تووا باروخ، ۴۰ ساله، در حالی که در ایستگاه وودراف پارک منتظر بود، گفت: «اگر جایی پیدا نکنید، نمی‌توانید در شهر خودتان زندگی کنید.» او از پیاده‌روی از خانه‌اش در محله کبیج‌تاون تا سیستم صحبت کرد.

💡 In Atlanta, we stayed along the narrow streets of Cabbagetown, a funky neighborhood once home to a mill and its workers.

در آتلانتا، ما در خیابان‌های باریک کَبِیج‌تاون، محله‌ی شیک و مدرنی که زمانی محل یک آسیاب و کارگرانش بود، اقامت داشتیم.