Breuer chair

💡 The gallery placed a Breuer chair beside sketches, showing how prototypes become icons through persistence, ergonomics, and tasteful audacity.

گالری یک صندلی بروئر را در کنار طرح‌های اولیه قرار داد که نشان می‌داد چگونه نمونه‌های اولیه از طریق پشتکار، ارگونومی و جسارت سلیقه‌ای به نماد تبدیل می‌شوند.

💡 And isn’t that contorted steel tube that the New York artist Wade Guyton twisted up into the air the remnant of the iconic 1920s Breuer chair?

و آیا آن لوله فولادی کج و معوج که وید گایتون، هنرمند نیویورکی، آن را در هوا پیچانده، بقایای صندلی نمادین بروئر دهه ۱۹۲۰ نیست؟

💡 Chantal Crousel of Paris sold a new Wade Guyton inkjet-on-linen painting of the metal frame of a Marcel Breuer chair the artist owns.

شانتال کروزل از پاریس، یک نقاشی جدید از وید گایتون که با جوهر افشان روی پارچه کتان کشیده شده بود و قاب فلزی صندلی مارسل بروئر، متعلق به این هنرمند را نشان می‌داد، به فروش رساند.

💡 Sitting in a Breuer chair, you feel tubular steel translate modernity into comfort, an industrial lyric humming beneath woven caning.

با نشستن روی صندلی بروئر، احساس می‌کنید که لوله‌های فولادی، مدرنیته را به راحتی تبدیل می‌کنند، و زمزمه‌ای از یک غزل صنعتی در زیر بافت نی‌ها به گوش می‌رسد.

💡 Bertie County is a place where no Marcel Breuer chair had gone before.

شهرستان برتی جایی است که هیچ صندلی مارسل بروئری قبلاً به آنجا نرفته بود.

💡 Designers borrowed cues from the Breuer chair, prioritizing lightness, repairability, and honest materials over disposable trends.

طراحان با الهام از صندلی بروئر، سبکی، قابلیت تعمیر و مواد اولیه مرغوب را بر گرایش‌های یکبار مصرف اولویت دادند.