Bresson

💡 Heavy on folk belief, it flirts with Bresson’s “Diary of a Country Priest” and the divine madness the Greeks called theia mania.

این فیلم که به باورهای عامیانه بسیار متکی است، با «خاطرات یک کشیش روستا» اثر برسون و جنون الهی که یونانیان آن را جنون تئا می‌نامیدند، درآمیخته است.

💡 Robert Bresson ended his career in his 80s with two of his most fevered and angry works, “The Devil Probably” and “L’’Argent.”

روبر برسون دوران حرفه‌ای خود را در دهه هشتاد زندگی‌اش با دو اثر از پرشورترین و خشمگین‌ترین آثارش، «احتمالاً شیطان» و «پول» به پایان رساند.

💡 Like Bresson, Jackson uses hands to remind us that our identities consist of more than faces and names, that a touch or a gesture can be equally expressive of who we are.

جکسون، مانند برسون، از دست‌ها استفاده می‌کند تا به ما یادآوری کند که هویت ما چیزی بیش از چهره‌ها و نام‌ها است، و اینکه یک لمس یا یک حرکت می‌تواند به همان اندازه بیانگر شخصیت ما باشد.

💡 She watched Bresson to learn patience, framing silence as action and trusting audiences to meet the story halfway.

او با تماشای آثار برسون، صبر، قاب‌بندی سکوت به عنوان کنش و اعتماد به تماشاگران برای همراهی با داستان در نیمه راه را آموخت.