bolometric magnitude

💡 Astronomers used bolometric magnitude to compare total stellar output across all wavelengths, revealing hidden giants that seemed modest in visible light.

ستاره‌شناسان از قدر بولومتریک برای مقایسه کل خروجی ستاره‌ای در تمام طول موج‌ها استفاده کردند و غول‌های پنهانی را که در نور مرئی کوچک به نظر می‌رسیدند، آشکار کردند.

💡 A supernova’s bolometric magnitude curve guided models, translating early brightness into ejected mass estimates and clues about the progenitor star’s fate.

منحنی قدر مطلق یک ابرنواختر، مدل‌هایی را هدایت می‌کرد که روشنایی اولیه را به تخمین جرم پرتاب شده و سرنخ‌هایی در مورد سرنوشت ستاره‌ی مادر تبدیل می‌کردند.

💡 When dust obscured observations, bolometric magnitude still helped, integrating infrared flux so the galaxy’s true energy budget stayed honestly represented.

وقتی غبار مانع رصدها می‌شد، قدر بولومتریک همچنان کمک می‌کرد و با ادغام شار فروسرخ، بودجه انرژی واقعی کهکشان را به درستی نشان می‌داد.