AZT

💡 Pills today contain a combination of two or three medicines, the vast majority including one similar to AZT, tenofovir, made by Gilead Sciences.

قرص‌های امروزی حاوی ترکیبی از دو یا سه دارو هستند که اکثریت قریب به اتفاق آنها شامل دارویی مشابه AZT، تنوفوویر، ساخت شرکت گیلیاد ساینسز، می‌شود.

💡 The first pill for H.I.V., a cancer drug called AZT, caused serious side effects and led to the evolution of AZT-resistant versions of the virus.

اولین قرص برای HIV، یک داروی سرطانی به نام AZT، عوارض جانبی جدی ایجاد کرد و منجر به تکامل نسخه‌های مقاوم به AZT ویروس شد.

💡 Hope ultimately came in the form of life-saving treatment options, starting with the approval of azidothymidine (AZT) for treating HIV/AIDS in 1987.

امید در نهایت به شکل گزینه‌های درمانی نجات‌بخش از راه رسید، که با تأیید آزیدوتیمیدین (AZT) برای درمان HIV/AIDS در سال ۱۹۸۷ آغاز شد.

💡 In pregnant women, the antiviral zidovudine, also known as AZT, was tested against a placebo to see whether it blocked mother-to-child HIV transmission.

در زنان باردار، داروی ضدویروسی زیدوودین، که با نام AZT نیز شناخته می‌شود، در مقایسه با دارونما آزمایش شد تا مشخص شود که آیا انتقال HIV از مادر به کودک را مسدود می‌کند یا خیر.

💡 A public health timeline marked AZT approval as a turning point, accelerating investment in antivirals and patient advocacy.

یک جدول زمانی بهداشت عمومی، تأیید AZT را به عنوان یک نقطه عطف مشخص کرد و سرمایه‌گذاری در داروهای ضدویروسی و حمایت از بیمار را تسریع بخشید.

💡 Pharmacists monitored interactions when dispensing AZT, counseling patients about adherence and anemia risks.

داروسازان هنگام توزیع AZT، تداخلات دارویی را زیر نظر داشتند و به بیماران در مورد پایبندی به درمان و خطرات کم‌خونی مشاوره می‌دادند.