armed neutrality

💡 This led to what the Swiss call “armed neutrality” — a commitment not just to neutrality, but to maintaining the ability to protect it.

این منجر به چیزی شد که سوئیسی‌ها آن را «بی‌طرفی مسلحانه» می‌نامند - تعهدی نه تنها به بی‌طرفی، بلکه به حفظ توانایی محافظت از آن.

💡 Opinion polls had shown the plan would easily win approval in a country where armed neutrality is a tradition, but only 50.2% of voters approved the funding in September.

نظرسنجی‌ها نشان داده بود که این طرح به راحتی در کشوری که بی‌طرفی مسلحانه یک سنت است، مورد تأیید قرار خواهد گرفت، اما تنها ۵۰.۲ درصد از رأی‌دهندگان در ماه سپتامبر با تأمین بودجه موافقت کردند.

💡 Opinion polls had shown the plan would easily win approval in a country where armed neutrality is a tradition.

نظرسنجی‌ها نشان داده بود که این طرح به راحتی در کشوری که بی‌طرفی مسلحانه یک سنت است، مورد تأیید قرار خواهد گرفت.

💡 The policy of armed neutrality demanded investment in defense while avoiding alliances, a delicate posture in a region crowded with rivalries.

سیاست بی‌طرفی مسلحانه مستلزم سرمایه‌گذاری در امور دفاعی و در عین حال اجتناب از اتحاد بود، که در منطقه‌ای مملو از رقابت، موضعی حساس محسوب می‌شد.

💡 Critics argued armed neutrality offers deterrence without entanglement, though diplomacy still requires patience and credible communication.

منتقدان استدلال می‌کردند که بی‌طرفی مسلحانه، بازدارندگی بدون درگیری را ارائه می‌دهد، اگرچه دیپلماسی همچنان مستلزم صبر و ارتباط معتبر است.

💡 History shows armed neutrality succeeds only when neighbors trust restraint and understand the costs of miscalculation.

تاریخ نشان می‌دهد که بی‌طرفی مسلحانه تنها زمانی موفق می‌شود که همسایگان به خویشتن‌داری اعتماد کنند و هزینه‌های محاسبه اشتباه را درک کنند.