acrasin

💡 Then, a bell sounds, and acrasin is released by special cells toward which the others converge in stellate ranks, touch, fuse together, and construct the slug, solid as a trout.

سپس، صدای زنگی به گوش می‌رسد و آکراسین توسط سلول‌های خاصی آزاد می‌شود که بقیه سلول‌ها در صفوف ستاره‌ای به سمت آن جمع می‌شوند، با هم تماس پیدا می‌کنند، به هم می‌پیوندند و حلزون را می‌سازند، جامد مانند قزل‌آلا.

💡 Dictyostelium amoebae release acrasin to aggregate, a chemical tweet summoning collaborators into multicellular fruiting bodies.

آمیب‌های دیکتوسلیوم برای تجمع، آکراسین آزاد می‌کنند، یک توییت شیمیایی که همدستان را به اندام‌های میوه‌ای چند سلولی احضار می‌کند.

💡 Mutants insensitive to acrasin wandered alone, teaching how signals translate into society even for microbes.

جهش‌یافته‌هایی که به آکراسین حساس نبودند، به تنهایی پرسه می‌زدند و به میکروب‌ها یاد می‌دادند که چگونه سیگنال‌ها حتی برای میکروب‌ها به جامعه تبدیل می‌شوند.

💡 The film showed acrasin waves pulsing through soil, mesmerizing patterns coordinating collective movement.

این فیلم امواج آکراسین را نشان می‌داد که از میان خاک عبور می‌کردند و الگوهای مسحورکننده‌ای را نشان می‌دادند که حرکت جمعی را هماهنگ می‌کردند.