وٱعبد

🌐 و عبادت

یعنی «بپرست» یا «عبادت کن». این فعل امر از ریشه «عبد» است و معمولاً خطاب به یک نفر به کار می‌رود. معنای آن انجام بندگی، خضوع و پرستش در برابر خداوند است و در متن دینی، فرمان به توحید و عبادت خالصانه محسوب می‌شود.

جمله سازی با وٱعبد

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 قال المعلم لتلاميذه: وٱعبد ربك بقلب خاشع وأعمال صالحة.

استاد به شاگردانش گفت: پروردگارتان را با قلبی خاشع و اعمالی نیکو پرستش کنید.

💡 في كل صباح، يذكّر نفسه بأن وٱعبد الله وحده لا شريك له.

هر روز صبح، او به خود یادآوری می‌کند که تنها خدا را بپرستد، بدون اینکه هیچ شریکی برای او قائل شود.

💡 تعلّم الطفل منذ الصغر أن وٱعبد الله بصدق وإخلاص في كل عمل.

کودک از سنین پایین می‌آموزد که در هر عملی، خالصانه و با ایمان، خدا را پرستش کند.