فيرکمه

از ریشه «ركم» و به معنای «پس آن را روی هم می‌انبارد»، «توده‌توده می‌کند» یا «فشرده و انباشته می‌سازد» است؛ معمولاً برای جمع شدن چیزها بر روی هم، مانند ابرها یا مواد، به کار می‌رود.