فکنتم

«فَكُنْتُمْ» یعنی «پس شما بودید». این شکل، ماضیِ جمع مخاطب از فعل «کان» است و در فارسی به «شما بودید» ترجمه می‌شود. وجود «فـ» در آغاز، پیوند آن را با جملهٔ قبل می‌رساند و می‌تواند معنای «پس شما بودید» را القا کند.