فعظم

«فعظم» از ریشه‌ی عظم می‌آید و به معنای «پس بزرگ شد»، «پس بزرگ داشت»، یا «پس عظیم گردید» است؛ البته معنی دقیق آن به سیاق بستگی دارد. گاهی می‌تواند به معنای «کار را بزرگ شمرد» یا «چیزى را عظیم دانست» هم باشد. در فارسی، «پس بزرگ و سترگ شد» یا «پس آن را بزرگ شمرد» از ترجمه‌های محتمل است.