فتخشیٰ

این واژه به احتمال زیاد از فعل «خشی» به معنای «ترسیدن» یا «بیم داشتن» گرفته شده است و در قالب «فتخشی» می‌تواند معنای «پس می‌ترسد» یا «آنگاه می‌ترسد» بدهد. اگر در متن دینی باشد، ممکن است به حالت خوف، پرهیز، یا بیم از چیزی اشاره کند. علامت «ٰ» در پایان هم به‌صورت نوشتاری غیرمعمول است و احتمالاً برای نمایش شکل خاصی از املای عربی آمده است.