فٱنبذ

از ریشه «ن ب ذ» است و به معنی «پس بیفکن، دور انداز، رها کن» می‌آید. در فارسی می‌توان آن را «پس بینداز» یا «کنار بگذار» ترجمه کرد. در زبان عربی و قرآنی، این فعل گاهی درباره رها کردنِ عهد، پیمان، شیء یا حتی انداختن چیزی به‌سوی دیگری به‌کار می‌رود.