رکضا

«رَكْضًا» حالت مصدر یا قید از «رکض» است و به معنای «در حال دویدن، با شتاب، یا به‌صورت دویدنی» می‌آید. این شکل بیشتر بر کیفیت یا حالت حرکت دلالت دارد، یعنی انجام کار همراه با سرعت و دویدن. در فارسی می‌توان آن را «شتابان»، «دوان‌دوان» یا «با تاخت» ترجمه کرد.