حثا

«حثا» از ریشهٔ «ح ث و / ح ث ي» به معنای ریختن، پاشیدن و با دست افشاندن است؛ مثلاً پاشیدن خاک، شن، یا چیزی شبیه آن. این واژه در عربی می‌تواند به عملِ پاشیدن با شتاب یا به‌صورت پراکنده اشاره کند. در فارسی می‌توان آن را «پاشید»، «افشاند» یا «ریخت» ترجمه کرد.