لغت نامه دهخدا
غضض. [ غ ُ ض َض ْ ] ( ع اِ ) ج ِ غُضَّة، به معنی ذلت و منقصت. ( از منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به غضة شود.
غضض. [ غ ُ ض َض ْ ] ( ع اِ ) ج ِ غُضَّة، به معنی ذلت و منقصت. ( از منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به غضة شود.
جمع غضه بمعنی ذلت و منقصت
[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۴(بار)