گنه زدن

لغت نامه دهخدا

گنه زدن. [ گ ُ ن َه ْ زَ دَ ] ( مص مرکب ) گنه بر خود زدن ؛ گناه را بر گردن گرفتن. گناه را به خود گرفتن :
در گنه او از ادب پنهانْش کرد
زآن گنه بر خود زدن او بر بخورد.مولوی

فرهنگ فارسی

( مصدر ) گناه زدن . یا گناه بخود ( بر خود ) گناه زدن برخود .
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم