لغت نامه دهخدا
حوجم. [ ح َج َ ] ( ع اِ ) ج ِ حَوجَمَة. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). گل سرخ. ( منتهی الارب ) ( برهان قاطع ). ورد احمر. ورد بر بالای آن نشستن و خوابیدن قطع شهوت کند و قوت باه برطرف شود. ( برهان قاطع ). گل سرخ و گویند گل سفید و گویند گل صدبرگ. ( مهذب الاسماء ). رجوع به حوجمة شود.
