تعبدا

لغت نامه دهخدا

( تعبداً ) تعبداً. [ ت َ ع َب ْ ب ُ دَن ْ ] ( ع ق ) از روی تعبد و بندگی و بطور بندگی و اجبار، نه بطور آزادی و خواهش. ( ناظم الاطباء ). بی دلیل و بی پرسش از چون و چرا. از راه بندگی. به امر. چون بندگان. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به تعبد شود.

فرهنگ فارسی

از روی تعبد کور کورانه .
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم