سپیتمان

لغت نامه دهخدا

سپیتمان. [ س َ ] ( اِخ ) مرکب است از سپیت ( در پهلوی ) و مان از ادات اتصاف یعنی دارنده سپیدی و دارنده لکه های سپید. ( مزدیسنا و... تألیف معین ص 112 ). نام جد نهم زرتشت است و سپتیمه و سپیتامان و سپنتمان خوانده میشود. رجوع به اسپنتمان و اسفنتمان و زردشت ، و مزدیسنا و... تألیف معین شود.

فرهنگ فارسی

مرکب است از سپیت و مان از ادات اتصاف یعنی دارنده سپیدی و دارنده لکه های سپید

فرهنگ اسم ها

اسم: سپیتمان (پسر) (فارسی، پهلوی) (تلفظ: sepitman) (فارسی: سِپیتمان) (انگلیسی: sepitman)
معنی: فرد سفید روی
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم